محمد التميمى السليطى النيسابورى . « 1 » فرزند ديگر قنبر كه بيهقى از وى ياد كرده ، « شادان » نام داشته است . او در سبزوار ، به دنيا آمد و مسجدى به نام وى در اين شهر وجود داشت و از نوادگان وى ، شخصى به نام جعفر ابن نعيم بن شادان ، بوده است . « 2 » گفتنى است شيخ صدوق ، بارها از محدّثى به نام « ابومحمد جعفر بن نعيم بن شاذان نيشابورى » ، گاه با پيشوند « حاكم » ، روايت نقل مىكند . آيا اين شخص ، مىتواند همان « جعفر ابن نعيم بن شادان بن قنبر » مورد اشاره بيهقى باشد ؟ ! همچنين گفتنى است شيخ صدوق در عيون اخبار الرضا ، از « جعفر بن نعيم بن شاذان » ، به سندى كه به غلام امام موسى كاظم ( ع ) منتهى مىشود ، معجزه‌اى از امام رضا ( ع ) را كه در مسير ايشان به خراسان رخ داده بود ، روايت كرده است . براساس اين روايت ، زمانىكه همراهان امام و مركب‌هايشان ، در بيابان خشك و بىآبى ، دچار تشنگى و خستگى شده بودند ، امام آنها را به‌سوى چشمه آبى هدايت كرد . اما آنها پس از رفع تشنگى ، نشانى از چشمه نيافتند . راوى در پايان اين روايت ، افزوده است كه او اين حديث را بر مردى از اولادِ قنبر كه

--> ( 1 ) . تاريخ بيهق ، ص 176 . ( 2 ) . همان ، ص 25 .